XIX Niedziela Zwykła

„Chlebem, który Ja dam, jest moje ciało za życie świata”.

             Pan Jezus kontynuuje nauczanie o Eucharystii obnażając ukryte zamknięcie serc Żydów. „Szemrają” przeciwko Jezusowi i ta postawa sprawia, że nauka Syna Bożego nie może dotrzeć do głębi, do serca lecz odbija się o to co poznali wyłącznie zmysłami. Pan Jezus nazywa po imieniu ich postawę mówiąc: „Nie szemrajcie między sobą”. Właśnie szemranie sprawia, że nie idą ze swoimi pytaniami i wątpliwościami do źródła prawdy objawionej jaką jest Jezus i pozostają wyłącznie na powierzchni.

            Aby być prawdziwą na modlitwie winnam usunąć z serca wszystkie bariery i uprzedzenia, które tamują dostęp łaski. Nieraz jest to bardzo trudne, wymaga wiele pokory, czasu i cierpliwości. Poproszę Pana Jezusa, by oczyszczał z mojego serca to co nie pozwala mi prawdziwie z Nim się spotkać, co sprawia, że jestem daleko od Niego.

            W lekturze Słowa na dzisiejszą niedzielę zatrzymały mnie słowa: „Chlebem, który Ja dam, jest moje ciało za życie świata”. Kiedy myślę o „świecie”, za który Pan Jezus oddaje swoje życie, brzmi to bardzo ogólnie i mogę czuć się jednym z mało znaczących elementów tego świata, ale kiedy zamiast słowa „świat” wstawię „twoje” to wyznanie Jezusa nabiera zupełnie innego znaczenia: „Chlebem, który Ja dam, jest moje ciało za życie twoje”. Czy te słowa robią na mnie wrażenie? Czy sprawiają, że dreszcz przechodzi po całym ciele? Czy uświadamiam sobie, że Pan Jezus oddaje życie nie tylko za miliony ludzi żyjące na świecie ale za mnie???

            W tym momencie, każde słowo ludzkie jest już zbędne i właściwie zupełnie niepotrzebne. Wtul się w Pana Jezusa i trwaj w tym ścisku, dziękując Mu za Ciało, które oddał za twoje życie. Zrób wszystko by dzisiaj w sposób pełny uczestniczyć w Eucharystii i przyjmij Komunię świętą z wdzięcznością za dar jaki ofiarował Ci Jezus.

s.Małgorzata