/Łk 1, 26 – 38/

NIEZWYKŁOŚĆ ZWYKŁEGO NAZARETU

W drugą niedzielę adwentu, możemy skorzystać z tekstów liturgicznych przeznaczonych na uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny.

Kościół w liturgii słowa, zabiera nas dzisiaj do Nazaretu, byśmy stali się świadkami zwiastowania, tego niezwykłego spotkania Archanioła Gabriela z Maryją, spotkania nad którym pochylała się cała Trójca Święta w oczekiwaniu na odpowiedź człowieka. Przyzwyczailiśmy się do tego tekstu i może nie robi już na nas wrażenia, ale trzeba nam go posłuchać dzisiaj na nowo, z ciekawością dziecka, które słyszy o tym wydarzeniu po raz pierwszy.

W minionym tygodniu, jako katechetka, wiele razy czytałam i opowiadałam uczniom o tym wydarzeniu. Szczególnie przedszkolaki słuchały w zupełnej ciszy, z wieloma grupami odtwarzałam scenę z Nazaretu. Najpiękniejsze obrazy z reakcji dzieci, jakie zostaną mi w pamięci, to moment, kiedy anioł wchodzi do Maryi, a z Jej rąk wypada robótka ręczna nad którą była pochylona… chwila, kiedy anioł klęczy przed Maryją z lilią w ręce, mówi o Bożym planie, a dziewczynki, które odtwarzają rolę Maryi, wielokrotnie przerywają słowa anioła i mówią: „zgadzam się, zgadzam”…. I jeszcze moment odejścia anioła: Maryja trzyma kwiat lilii w ręce, a potem wraca do wykonywanej wcześniej pracy, a lilię kładzie na kolanach… Niezwykłość zwykłego Nazaretu.

Szara codzienność, w którą wkracza Bóg, nabiera odcieni i barw nowego Życia, jest już codziennością z Bogiem.

Pan daje nam piękny dzień, drugą niedzielę adwentu, życzę Tobie i sobie, byśmy dzisiaj pozwoli się Bogu prowadzić po drogach naszego Nazaretu. Byśmy zadziwiali się jak dzieci, usłyszanym Słowem Bożym. Byśmy zaczerpnęli z tego spotkania inspirację do naszych spotkań w dniu dzisiejszym. Byśmy ucztę Miłości – Eucharystię przypieczętowali przyjętą Komunią Świętą i pozwoli Jezusowi w nas wzrastać, jak dokonywało się to pod sercem Maryi.

s. Małgorzata W.